W e g m e t d e H a a n

Ons duo heeft gisteren, voor de laatste voorstelling die zij ten tonele zouden brengen, besloten de optredens te staken. Redenen zijn bij de redactie van dit medium onbekend. Duidelijk is dat er geen sprake is van brouillage of anderszinse onmin. Vooralsnog lijkt het er op dat de werkwijzen van beide, als groot bekend staande, ego’s, teveel uit elkaar gingen lopen.

“I did it my way” is ook niet echt een nummer voor een duo. Desalniettemin wacht de redactie volgaarne op verdere berichtgeving. De ego’s zullen toch aan hun onsterfelijkheid willen werken en wellicht toch nog iets blijvends achter willen laten.

Ondanks het voorafgenomen besluit gaven zij gisteren acte de presence en speelden zij ‘m van Jetje. De mensen die aanwezig waren hebben zonder dit te weten een historische avond meegemaakt.

Quote (vrij naar het RTV-Oost programma Tijd voor Theater) : “Wij hebben een fijnbesnaard gevoel voor het maken van precies de verkeerde keuzes op beslissende momenten…”

Op dit moment (zondagmiddag tussen 13-17 uur op 5 september), ergens in Nederland, specifieker: het Oooosten des lands, nog specifieker: het Ooooosten van het Oooosten, is ons duo lijf te volgen. Komt allen naar de laatste openbare repetities voordat het los gaat. Pak die kans!

De vaste muzikant van ons duo: Mauzor the Selfkicker, die helaas, zoals wel vaker, verstek moet laten gaan bij het eerstvolgende publieke optreden van WegmetdeHaan heeft het voor elkaar: een eigen studio. Aan ons duo de eer om de apparatuur te mogen testen. Een en ander zal resulteren in een strak geproduceerde ceedee met alle liedjes. Nieuws volgt. Het zal het volgende project van ons duo zijn. Zoals zij altijd bezig zijn zichzelf te vereeuwigen. Hoezo selfkicking?

WegmetdeHaan treedt weer eens op. Ons duo maakt zich op voor weer een nieuwe tryout van hun nog nimmer vertoonde show Tas, nu in de versie “revisited 2010″. Alles is te zien in het Vestzaktheater in Enschede, alwaar ook kaarten te verkrijgen zijn. Ons duo heeft veel zin. Aan de argeloze bezoeker de niet mis te verstane opdracht erachter te komen om welk stuk in de voorstelling de heren tijdens de laatste repetitie rollebollend van het lachen over de grond rolden. Doorgaans immers toch een belangrijk criterium voor ons duo: als zij het beiden om te gieren zo leuk vinden kunnen ze het beter niet doen. Zij lapten deez’regel aan Desmanslaars en zullen het toch spelen. Vroem vroem.

Komt dat zien, komt dat zien.